Na wszelki wypadek?
2026-01-20 04:30:04 | Wiara.pl | Religie

Czytania na wtorek, 20 stycznia 2026
2026-01-20 00:00:10 | Czytania na każdy dzień | Religie

Wtorek II tydzień zwykły(1 Sm 16, 1-13)Pan rzekł do Samuela: "Dokąd będziesz się smucił z powodu Saula? Uznałem go przecież za niegodnego, by panował nad Izraelem. Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla". Samuel odrzekł: "Jakże pójdę? Usłyszy o tym Saul i zabije mnie. Pan odpowiedział: "Weźmiesz z sobą jałowicę i będziesz mówił: Przybywam złożyć ofiarę Panu. Zaprosisz więc Jessego na ucztę ofiarną, a Ja wtedy powiem ci, co masz robić: wtedy namaścisz tego, którego ci wskażę". Samuel uczynił tak, jak polecił mu Pan, i udał się do Betlejem. Naprzeciw niego wyszła przelękniona starszyzna miasta. Jeden z nich zapytał: "Czy twe przybycie oznacza pokój?" Odpowiedział: "Pokój. Przybyłem złożyć ofiarę Panu. Oczyśćcie się i chodźcie złożyć ze mną ofiarę!" Oczyścił też Jessego i jego synów i zaprosił ich na ofiarę. Kiedy przybyli, spostrzegł Eliaba i powiedział: "Z pewnością przed Panem jest jego pomazaniec". Pan jednak rzekł do Samuela: "Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż odsunąłem go, nie tak bowiem jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce". Następnie Jesse przywołał Abinadaba i przedstawił go Samuelowi, ale ten rzekł: "Ten też nie został wybrany przez Pana". Potem Jesse przedstawił Szammę. Samuel jednak oświadczył: "Ten też nie został wybrany przez Pana". I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: "Nie ich wybrał Pan". Samuel więc zapytał Jessego: "Czy to już wszyscy młodzieńcy?" Odrzekł: "Pozostał jeszcze najmniejszy, lecz on pasie owce". Samuel powiedział do Jessego: "Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie". Posłał więc i przyprowadzono go: był on rudy, miał piękne oczy i pociągający wygląd. Pan rzekł: "Wstań i namaść go, to ten". Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci. Od tego dnia duch Pański opanował Dawida. Samuel zaś ruszył w drogę i poszedł do Rama.(Ps 89 (88), 20. 21-22. 27-28)REFREN: Ja sam wybrałem Dawida na króla Mówiąc kiedyś w widzeniu do świętych Twoich, rzekłeś: "Na głowę mocarza włożyłem koronę, wyniosłem wybrańca z ludu.Znalazłem Dawida, mojego sługę, namaściłem go moim świętym olejem, by ręka moja zawsze przy nim była i umacniało go moje ramię"."On będzie wołał do Mnie: Ty jesteś moim Ojcem, moim Bogiem, Opoką mojego zbawienia. A Ja go ustanowię pierworodnym, najwyższym z królów ziemi".Aklamacja (Ef 1, 17-18)Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem, abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.(Mk 2, 23-28)Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: "Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?" On im odpowiedział: "Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom". I dodał: "To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu".

Rozważanie na wtorek, 20 stycznia 2026
2026-01-20 00:00:05 | Czytania na każdy dzień | Religie

Prawo jest w Starym Testamencie owocem Przymierza, jakie Bóg zawarł z Izraelem w czasie wyjścia z Egiptu. Jest ono cały czas na służbie Przymierza, porządkuje życie wspólnoty Ludu Wybranego i cały czas przypomina mu, że Naród jest szczególną własnością Boga, że jest z Nim w szczególnej relacji. Przepisy dotyczące szabatu są bardzo ważnym elementem Prawa, stoją na straży dnia świętego, który jest związany z osobnym Bożym błogosławieństwem. Szabat też, będąc szczególną własnością Boga uczy człowieka, że otrzymuje on wszystko z ręki Najwyższego i że cały czas jest Bożym darem. Stąd szczegółowe przepisy zakazujące w tym dniu określonych rodzajów prac i działań. Rozwijające się przez pokolenia szczegółowe ustawodawstwo dotyczące szabatu stawało się często bardzo trudne do zachowania w całości. Definiując to, co można, a czego nie można w szabat i mnożąc ograniczenia, tradycja prawa szabatowego w dużej mierze przenosiła akcent z oddawania chwały Bogu i wyrażania Mu wdzięczności za życie i opiekę, na szczegółowe zachowywanie drobiazgowych przepisów. Dzień, który miał służyć człowiekowi i kierować jego myślenie ku Bogu, stawał się często ciężarem trudnym do uniesienia. Jezus przynosi odnowione rozumienie Szabatu. Podkreśla najpierw, że szabat jest na służbie człowieka. To podstawowe potrzeby człowieka określać powinny to, co wolno, a czego nie wolno w szabat, zaczynając od zaspokojenia głodu i pragnienia. Zaspokojony głód jest wyraźnym znakiem Bożej troski o człowieka i Bożego błogosławieństwa, więc nie kłóci się z celem istnienia szabatu. Jezusowa deklaracja dotycząca panowania nad szabatem jest otwartym potwierdzeniem Boskiej godności Jezusa. Prowokując do refleksji nad szabatem Jezus zaprasza, by Go naśladować w przeżywaniu Dnia Pańskiego jako czasu na okazywanie miłości Bogu przez słuchanie Jego Bożego, udział w modlitwie całej wspólnoty zgromadzonej na Eucharystii i zaangażowania na rzecz miłości bliźniego przez troskę o chorych, samotnych i potrzebujących wsparcia. Takie podejście do Dnia Pańskiego sprawi, że będzie on dla człowieka. ks. Adam Łuźniak